maandag 7feb
Vandaag worden we naar Gili Meno gevaren. Dat is één van de drie Gili eilanden bij Lombok. Op Gili Meno zullen we vier dagen verblijven in Villa Nautilus. We nemen afscheid van het bijzonder aardige bedienend personeel van Bayu Cottage, het Canadese echtpaar en de Nederlandse dame die hier ook een aantal dagen gelijk met ons hebben gelogeerd. Door een fastboat worden we in Amed - op ons eigen strand – opgepikt. Om 9:00 uur stipt worden met een busje opgehaald. Het busje rijdt slechts een paar honderd meter verder en dan slepen we onze koffers naar het strand. De zee is redelijk onstuimig, er staat nogal wat wind en we zien tot ver in zee de schuimkoppen op de golven.
We staan op het strand met circa 15 mensen met bagage te wachten. Na enige Balinese rubbertime komt onze boot aangevaren. Hij draait achteruit naar ons toe en wordt aan een paar touwen een beetje vastgelegd. Eerst gaat de bagage aan boord en dan volgen de passagiers. Gerda probeert haar rok bij het instappen droog te houden, later zal dat vergeefse moeite blijken te zijn geweest..... Er zijn 16 overdekte zitplaatsen binnen en en stuk of 6 open plaatsen achterin buiten. Vanwege mogelijke zeeziekte van de dames besluiten we maar achterin in de open ruimte te gaan zitten. Nou, dat hebben we geweten....
Daarna worden de trossen los gegooid en de twee grote 200 PK sterke buitenboordmotoren gestart. De boot heet niet voor niets een fastboot. De speedboot gaat er als een speer vandoor met de boeg omhoog, een grote hekgolf achter zich latend. De meeste golven zijn niet heel erg hoog (meestal een dikke meter), maar door de hoge snelheid wordt het water toch behoorlijk opgespat. Vooral als de golven eens wat extra hoog zijn, of een beetje ongunstig op de boot staan, duikt de boeg soms diep het water in en het water stroomt dan over het dak heen naar achter toe. En daar worden we dan getrakteerd op een gratis, redelijk warme, maar fikse douche van zeewater. Binnen de kortste keren zijn eerst Henk en Wim, maar later ook Gerda en Rikje tot het vel toe nat. Net verzopen katjes. Geprobeerd wordt nog de niet waterdichte horloges te beschermen, later blijkt de camera van Henk toch enige (hopelijk geen blijvende) waterschade opgelopen te hebben. De camera wordt na aankomst in de “villa” te drogen gelegd.
Na circa 1,5 uur wordt eerst aangelegd op Gili Trawangan en na het uit en instappen van een aantal passagiers met bagage wordt weer fullspeed koers gezet richting Gili Meno, waar we 5 minuutjes later aankomen. We zeulen onze bagage een dikke 100 meter verderop richting Vila Nautilus en worden vanuit de receptie naar onze werkelijk prachtige “villa's” met uitzicht op zee geleid. Deze “villa” verslaat qua ligging en uitstraling alles waarin we tot nu toe hebben gelogeerd, geweldig.
Als we ons geïnstalleerd hebben gaan we een lekkere strandwandeling maken. Het is prachtig zonnig weer (en dat zal zo de hele dag blijven!). De cactus vóór Nautilus is volgeprikt met lege eierschalen. Van afstand dachten we eerst dat de cactus bloeide:)) Het strand is mooi wit en de zee het eerste stuk mooi blauw. We komen onderweg langs het strand, of het paadje wat er vlak achter loopt heel veel leuke idyllische logeerplekjes tegen en natuurlijk weer allerlei voor ons vaak onbekende mooie bloemen. Bij verschillende “resortjes” of barretjes is men heel artistiek bezig geweest met het rijgen en ophangen aan draden van allerlei materiaal uit zee. Wat restanten hout zijn omgetoverd tot een levensecht prehistorisch monster (voor zover die nog zouden kunnen leven:)).
Na ruim een uur strijken we neer op een aan het strand gelegen Bali-Balé. Nuttigen een heerlijke Bintang of ijsthee en rusten een beetje uit van al onze vermoeienissen en de wandeling. Na een paar uur slenteren en genieten van alles wat we onderweg zien, zijn we het hele eiland rondgelopen en zijn we weer bij Villa Nautilus terug. Dat is pas echt genieten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten