Na ons laatste ontbijt op Gili Meno worden onze koffers naar de vlakbij liggende glasboot van Dean gebracht. En tegen half tien vertrekken we, onze ingehuurde matroos Henkie licht het anker en dan varen we een half rondje om Gili Meno en dan wordt overgestoken naar Gili Trawangan.
Na een kwartiertje komen we daar aan en gaan dan naar Snap-A-Snapper, het restaurant dat de Islands Getaway Fastboat op het eiland vertegenwoordigd. Nadat ze een kopie hebben gemaakt van het betalingsbewijs, worden netjes 4 tickets uitgeschreven voor de overtocht met de “Blue Water Express” naar Serangoon op Bali. Bovendien krijgen we een voucher om ons per auto verder te transporteren naar ons hotel Laghawa in Sanur.
Gili Trawangan is aanmerkelijk drukker dan Gili Meno. Het is een komen en gaan van fastboats met ook veel jongelui aan boord. Er is hier duidelijk meer vertier en waarschijnlijk ook wat minder rust op dit eiland.
Er wordt ook veel bouwmateriaal per schip aangevoerd. De dames doen ook hier blijkbaar het zware werk. Stevige rotsblokken worden op het hoofd vanaf een boot naar de walkant gedragen. Daar vandaan worden ze weer met paard en wagen verder vervoerd. De kleine pezige paardjes moeten er zo te zien ook hard aan trekken.
Tegen kwart voor elf zien we onze fastboat aan komen varen. Hij is aanzienlijk groter dan de boot waarmee we zijn gekomen. De Blue Water Express heeft een kleine 30 zitplaatsen binnen en (bij goed weer) mogen nog maximaal 8 personen het dak op. We beginnen onze vaartocht (precies op tijd) met 4 passagiers beneden en 4 op het dak. De vier (!) motoren van 250 PK per stuk worden gestart en het duurt maar even of we gaan full speed richting Lombok, waar blijkbaar alleen maar even een zakje opgehaald hoeft te worden. Het duurt niet zo lang of we zitten bijna allemaal op het dak van de mooie tocht en het mooie weer (met windje) te genieten.
Na 2,5 uur varen over een kalme rustige zee komen we aan in de “haven” van Seragan. Er liggen van allerlei mooie schepen voor anker. Onze koffers worden uitgeladen en we lopen ruim honderd meter naar het restauran waar we op ons verdere vervoer wachten. Het is half twee, we hebben wel even de tijd voor een kleine lunch.
Dan gaan we op weg naar Sanur. Onderweg zien we dat ook hier alles per brommer vervoerd kan worden. Hotel Laghawa is een wat ouder nostalgisch complex. Aan de voorkant ligt het aan een drukke winkelstraat. Maar de tuin (park), waarin ook de kamers liggen, is heel diep en grenst aan de achterkant aan de zee. In de tuin ook mooie grote beelden en een mooi groot bouwsel met aan de zijkant wagenwielen, hetgeen suggereert dat het hier om een hele grote wagen gaat. In de tuin natuurlijk ook weer allerlei bloemen die we nog niet eerder gezien hadden, een paar leten we er maar weer zien. 's avonds bij de wandeling (en het shoppen pfffff...) nog even een kiekje gemaakt van het gebruikelijke vervoer van 4 personen op een brommer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten