strandleven in Sanur
De zondag is hier blijkbaar een familiedag. Hele families zitten (vaak met kleding aan) in het water. De één zit stil in het water te weken, sommige kinderen roeien met een soort surfplanken die je blijkbaar op het strand kunt huren. Omaatje zit half naakt tussen alle mensen in het zand aan de waterkant en schrubt zich een beetje met zand en loopt dan het water in om zich in het water af te spoelen. Overal staan ook weer de vissers met hun werphengels. De meesten hebben van die Vietnamese (en blijkbaar ook Balinese) punthoeden op, andere vissers dragen ook gewoon een motorhelm tegen de zon. Onder de hoed of helm dragen ze vaak een dikke bivakmuts. Alleen bij het zien daarvan krijgen we het al extra warm. Zoals eerder gezegd, grote vissen vangen ze niet. Ze rekenen daar blijkbaar ook niet op, want het mandje waarin de (zeldzaam) gevangen vissen worden opgeborgen, is beslist niet groot genoeg voor grote vissen.
Er varen nog weer een paar inheemse (toeristen) zeilbootjes met kleurige zeilen langs. Een man (bij wijze van uitzondering) draagt een bak vol loempiaatjes op zijn hoofd. In de verte is een slanke dame (vanuit de verte nauwelijks te onderscheiden) langdurig bezig met het doen van Yoga oefeningen (of zoiets), we zitten er met bewondering naar te kijken.
lijkverbranding aan het strand
Als we aan het strand zitten, horen we al een tijdje typisch Balinese muziekklanken. Als we er achter komen dat dit de voorbereidingen zijn voor een authentieke Balinese lijkverbranding direct achter het strand, snellen we er heen om dat van wat dichterbij mee te maken.
De muzikanten zijn net klaar met hun werk als we aankomen. We blijven eerst – uit piëteit - wat op gepaste afstand van de gebeurtenis. Maar al gauw worden we gewenkt door de deelnemers aan de plechtigheid om e.e.a. gerust van dichtbij mee te maken. Er wordt ook door de deelnemers aan de plechtigheid zelf druk gefotografeerd met foto- film en telefoontoestellen, dus voelen wij ook geen bezwaar om wat opnamen te maken.
Het betreft een oude dame die opgebaard ligt in een soort bed van dikke rotan (?) boomstammen. Een op een varkenskop lijkende versiering zit vooraan op de “baar”. De verwanten en vrienden komen met allerlei offergaven, bloemen, rijst en reukwaters (?), hetgeen allemaal over het lichaam wordt uitgespreid. Uiteindelijk wordt het lichaam afgedekt met witte doeken, waar bovenop nog wat versieringen / bloemen / offers worden gelegd. Er wordt heel wat bij gepreveld en zachtjes door een man gezongen, voor ons uiteraard onverstaanbaar.
Aan een gasfles zit een lange slang en daaraan een ijzeren buis met brander aan het eind. Na de nodige plichtplegingen wordt het vuur opgestookt. Uiteindelijk doet het vuur zijn werk. Er worden nog wat ijzeren stangen onder de baar door gestoken, waarschijnlijk om e.e.a. goed bij elkaar te houden en zo tot een goede volledige verbranding te komen. Het valt op dat er gedurende plechtigheid geen al te droevige stemming heerst, integendeel. Tijdens / na de verbranding is er voor de genodigden ook wat te eten en te drinken...
We vinden het heel indrukwekkend en hebben dit nog niet eerder van zo dichtbij en duidelijk meegemaakt.....
van Denpasar via Kuala Lumpur naar Amsterdam
Om 15:15 uur (wat eerder dan gepland) worden bij ons hotel Laghawa weer door een busje van Panorama tours opgehaald om naar het vliegveld in Denpasar te worden gebracht. We zijn daar 3 uur voor de vertrektijd van 19:15 uur. We zijn de eersten aan de incheckbalie :) We hebben dan nog ruim de tijd om wat te shoppen en om onze laatste Rupiah's uit te geven aan wat drinken bij het laatste boompje klaverjassen om de wachttijd plezierig door te brengen.
Ons vliegtuig vertrekt goed op tijd richting Kuala Lumpur. Daar hebben we 1,5 uur de tijd om met de shuttlebus naar de andere terminal gebracht te worden. De trein die daar normaal voor gebruikt wordt is nog in renovatie. Uiteindelijk komen we maandagmorgen 14 februari geheel volgens planning om 6:10 uur (Bali tijd dus 13:00 uur, dat wordt dus een lange dag)aan op Schiphol waar we na het ophalen van de bagage op de trein stappen om via Amersfoort naar huis in Nijkerk en Barneveld te gaan. Het lijkt nog lang geen maand geleden dat we met de trein de andere kant op zijn gegaan. Maar aan alle goede dingen komt een eind en dus ook aan deze plezierige vakantie waarvan Gerda en Henk samen met Rikje en Wim geweldig hebben genoten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten